Sot ka mbërri në Çikago delegacioni nga Shqipëria që do të marrë pjesë në Samitin e NATO-s si anëtar i barabartë i Alenacës së Atlantikut Verior.

Delegacionin në këtë tubim ndërkombëtar ushtarak po e udhëheq kryeminsitri Sali Berisha,i cili me të drejtë konsiderohet promotori i qeverisë për anëtarsimin e ushtrisë shqiptare në radhët e aleancës NATO.Me ndihmën ushtarake të alenacës të bombardimeve të caqeve ushtarko-policore serbe në Kosovë(1999),populli shqiptar i shpetoj asgjësimit në subsancën kombëtare për të fituar lirinë e ëndrruar me shekuj.Populli shqiptar në Ballkan e sheh aleancën ushtarke të NATO-s si forcën më të përsosur të artit ushtarak,që do të korntribuojë në ruajtjen e paqes dhe të vlerave universale të lirisë dhe demokracisë për popujt në botë.

Të dielën është planifikuar që KSHA-ja në Çikago dhe Wiskansin të takohet me kryeministrin e Shqipërisë Sali Berisha dhe me moton Atdheu dhe Diaspora Shqiptare në Amerikë,do të bisedohet për një spektër të gjerë të çështjeve kombëtare që kanë të bëjnë me aktualitetin politik në Shqipëri,Kosovë dhe në trojet entike.Për takimin me kyreministrin Berisha në Çikago,kryetari i KSHA-së Xhevat Sherifi ka thënë për(INA) se diaspora shqiptare në Amerikë ka zhvilluar aktivitet një shekull për kauzën e kombit dhe të atdheut.Ka ardhur koha qe qeveritë tona në Tiranë dhe Prishtinë dhe në bashkëpunim me subjektet politike shqiptare në Maqedoni,Preshevë dhe Mal të Zi të krijojnë mundësitë ligjore për kthimin e kapitalit tonë ekonomik në atdhe dhe për krijimin e kushteve që të ndalet udha dhe valixhja e mërgimit.

Në takimin me Berishën do të marrin pjesë përfaqësuesit  e shoqatave,të klubeve kulturore e sportive që veprojnë në qytetin e Çikagos dhe në Wiskonsin,ka thënë Gilbert Galanxhi,ambasador i Shqipërisë në Uashington.

Nëse pas çdo dialogu nuk jetësohen marrëveshjet, atëherë patjetër përsëriten luftërat dhe historia. Këtë  populli shqiptar në ekzistencën e tij po e përjeton shekuj me radhë !

Shkruan: Qerim Pllana

Marrëveshjeve të Atlantikut të vitit 1942, Bujanit, dhjetor 1943, janar 1944, Parisit, Vjenës dhe Brukselit, Konçulit, Kumanovës dhe Ohrit, idealistet u besuan kot fare! Sepse marrëveshjet pa një garanci të fuqishme, janë të papërfillshme dhe të gjykuara të dështojnë. Çdo fajtor për dëmet dhe gjenocidin e shkaktuar gjatë luftës, obligohet t`i paguajë reparacionet e atyre dëmeve. Pra, me fqinjin e harlisur dhe të azdisur që s`njeh punë dhe se mbanë fjalën, nuk ka shaka! Sepse, ai është i gatshëm përherë të tradhtojë, të shkelë dhe të pret në besë. Megjithatë, Serbia obligohet për  ta njohë Kosovën, kombin dhe shtetin e tërë shqiptar. Të cilin kurrë deri më sot, me asnjë “marrëveshje apo dialog” se ka njohur dhe nuk e ka përfillë. Tani, kur dhelprës ju kallë bishti, ulërinë se u kallë dynjaja, ama-zaman më shpëtoni..!

“E kam një ëndërr…, ëndërroj se një ditë në këto kodrina të kuqe të Xhorxhis , fëmijët e robërve të dikurshëm dhe djemtë e skllavopronarëve të dikurshëm së bashku do të zënë vend më një stolë (tavolinë) vëllazërore”, Martin Luter Kin, Memfis Filadelfi…

Ekzistojnë përvoja të hidhura dhe gjurmë të pashlyera historike se me fqinjin verior, shqiptarët do të kenë gjatë probleme të pazgjedhura, dialog të dështuar, pa përmbajte dhe jopaqësor afatgjatë! Historia shekullore sidomos, periudha prej viteve 1804-1815, këtë katërçipërisht e ka dëshmuar! Madje kjo vlen qysh nga themelimi i shtetit vasal të Dinastisë së Obrenoviqve 1830-1878, dhe 1878-1881. Në veçanti me Luftërat Ballkanike 1912-1913. Së fundi më luftën e Kosovës 1997-1999! Shqiptarët atë botë kot i ndihmuan fqinjët, për t`u çliruar e pavarësuar nga P. Osmane. Përkundrazi, ata i humbën dy Shqipëria, mu për shkak të atyre sfidave..!

Gjurmët e historisë së ndjekur, janë të padrejta dhe dëbuese të shqiptarëve autokton me epitete fyese muhaxhirë. Në hapësirën e Dardanisë së dikurshme me qendër në Damast, Dardhishtë, Mollëkuqe, Toplicë dhe në vazhdim. Ndjekjet dhe spastrimet etnik të shqiptarëve, fillojnë qysh më 1844, për të vazhduar me spastrime tjera deri në ditët e sotme në Kosovën Lindore, madje brenda Kosovës aktuale..!

Unë nuk shoh ëndrra të tillë, se nipërit, fëmijët e fëmijëve tanë, një ditë mund të ulën në bregorët me vreshta dhe pjeshkë të kuqe në Toplicë, Mollëkuqe, Bllacë, Surdulicë, Vllastenicë, Maçkaticë etj.! Vende të dikurshme të banuar me shqiptar të ndjekur me dhunë, gjenocid dhe etnocid, nga forcat serbo-ruse, duke filluar nga 1844-1999. Minoriteti serb sot në Kosovë është me çdo përparësi në çdo ent të shtetit të tkurrur të paktën tri herë, nga spastrimi dhe dëbimi i pamëshirshëm të vendorëve shqiptar, nga Rakovica, gjithandej Kosovës Lindore-Dardanisë etnike deri në Daki!

Unë nuk shoh ëndërr të tillë si ëndrrat e realizuara të heroit, M. L. King. Se një ditë me Serbinë dhe popullin serbë, do të jemi ulur si “vëllezër më një stolë, gostie apo gazmend miqësie, shoqërie a vëllazërie në Toplicë a Sanxhak”! Kjo s`mund të ndodhë me ëndrra dhe politikë asgjësuese dëbimi, agresiviteti dhe asimilimi, krejtësisht me letra dhe frymë raciste shkombëtarizuese, helmuese serbe të racistit I. Garashanini dhe kompanisë në vijimësi, deri në ditët e sotme në K. Lindore, dhe aktualitetin në veri!

Këto mund të jenë ëndrra pa sedër e pa dinjitet, për komb, atdhe dhe për historinë e s`kaluarës, gjenealogjisë, gjuhës dhe origjinës! Kurse, origjina vjen pikërisht andej nga shtriheshim në para dhe në histori. Periudhën e civilizimit përballë egërsisë serbo-sllave në Dardani, pjesët e Ilirisë deri te lumenjtë Savë-Danub, Daki e Rumeli!

“Ëndërroj se katër fëmijët e mi do të jetojnë si pjesëtarë të kombit, i cili nuk do t`i gjykoj sipas ngjyrës së lëkurës, por sipas meritave”…, Martin L. Kin, Uashington 1968.

Kjo me nipërit, mesat popullin tim s`mund të ndodhë në raport me fqinjët serbë. Pa çka se kemi një ngjyrë teni, dhe jetojmë me një nën-kontinent. Fatkeqësisht me një hasmëri me fajin e fqinjit verior dhe luftërave të përgjakshme, për krijimin e Serbisë së Madhe dhe për dalje në  tokatë dhe detet e huaja të klimës së nxehtë…

Ani pse unë isha 12 vjet arsimtar edhe i fëmijëve të fqinjëve serbë. Ani pse ata me  respektonin, me çmonin herë-herë si prindin e tyre. Kurse unë sillesha krejtësisht njësoi si me fëmijët e kombit tim. Ishte kjo një kohë që sot quhet e “pa kohë”! Jo, për asnjë rast nuk kisha imagjinuar se ata, ish-nxënësit e mi serbë, një ditë do t`më hynë në oborrin e shtëpisë sime me kallashnikovë, për t`me depërtuar me familje, për herë të dytë në historinë stërgjyshore, diku për në Azi, Evropë, Amerikë, Afrikë apo Australinë e largët. E di këtë Evropa, apo shtirët akoma si në kohë komunizmi?

“Me këtë bindje kthehem në Jug; Kjo do t`na lejoj që të bartim një oqean rëndues dëshpërimi që më në fund të kemi një pikë shprese…,” Martin L. Kin, Filadelfi 1968.

Unë nuk barti ama asnjë pikë shprese se me politikën e tillë mosmirënjohëse, aventuriere, gënjeshtare dhe nacional-shoviniste serbe, mund të ndërtojmë fqinjësi dhe pajtim, pa u çrrënjos vetitë e tilla të dete-manive, lakmisë për toka të pasura dhe klimë të butë shqiptare… Pa heq dorë nga dokumente të tilla me frymë naziste!

Kështu fliste i madhi Martin L. King gjatë vitit 1968, pranë lapidarit të A. Linkolit në Uashington, në pranin e dyqind-mijë pjesëmarrës, kryesisht zezakë të Amerikës. Ëndrra e tij mbeti një kujtesë e pashlyer deri në vdekjen e tij tragjike. Por si e tillë ju realizua me fitoren demokracisë, të drejtave, barazisë sociale, ekonomike politike, për të ardhur sot, deri të kryetari me ngjyrë në krye të SHBA-ve z. Barak Obama.

Unë, një pinjoll i babë Selim, Rexhep, Selman, Sadik, Ali Pllana-Thaçi, dhe i   intelektualit në zë nga Pllana, Babë Iliasa Sheh Jonusit, të dëbuar, ndjekur dhe të masakruar nga Toplica e pasur me hardhi, pjeshkë dhe mollëkuqe, rrafshe fushash lugina, lumenj e kodrina, ujë biluri më bollëk. E kam të vështirë të besojë në pabesinë armiqësore të shkaktuar ndaj shqiptarëve të Dardanisë, gjithandej tokave të tyre autoktone nën Serbinë okupuese! E dinë sot këtë, BE-Brukseli,Parisi, Londra e Berlini, Vjena, Moska, Roma e Madridi!?

Tani, historia na mëson për një të kaluar jo fortë të largët. Për sjelljet shumë të vrazhda të fqinjit, i cili nuk ka ndërruar as qime por as lëkurë,  vese e as dete-mani të dëshmuara, sidomos në luftërat e fundit 1991-1999. Politika dhe diplomacia gënjeshtare serbe me veprime gjenocidi, jo sall ndaj shqiptarëve, u dëshmua gjatë viteve 1991-1999, kundër katër popujve, civilëve të pambrojtur në Kroaci, Bosnjë, sidomos në Kosovë. Pse BE-Brukseli, i heshtë të ligatë dhe padrejtësitë historike..?!

Ëndrrat e Martin L. Kingut, u realizuan siç u realizuan ëndrrat e popujve të okupuar të Evropës pas fashizmit nazist gjerman. Raportet e të cilëve sot janë shembull mes Gjermani-Francës, Belgjikë, Luksemburg, Zvicër, Austri, Itali etj.! Po ne sot ku jemi?!

Raportet Kosovë-Serbi me politikën aktuale agresive, veprimet e lobizmit cinik në diplomacinë ndërkombëtare, urrejtjet dhe lakmitë e pashuara, për territoret e shqiptare, pjesëve të madhe të okupuara, veriun e zaptuar, fare s`kanë ndryshuar!

Ëndrrat e tilla të ndjerit Martin, L. King,  pushuan nga një atentat të një kretini, në ora 18, sipas orës lokale më 4 prill 1968, në Memfis të Ilionisit në SHBA. Kështu, pushoj simboli më i madh i botës me ngjyrë! Por, ëndrra e të ndjerit hero, sot janë të  realizua.

Politikës serbe i mungon një De Gol, Mendel, Havell a A. Linkoln, një Demaç! Ajo është e papërmirësueshme e përkëdhelur dhe akoma e mbrojtur nga shumë frymëzues të murtajës së zezë serbe. Naçertanjës të I. Garashaninit, nacionalistëve politikanë e diplomatë serbë, të cilët akoma ushqehen me ideale të tilla inkriminimi!

Me ketë politikë të fqinjit verior, shqiptarët s`mund të pajtohen, sepse ajo nuk është duke u përmirësuar. Nuk heq dorë nga lakmia për dalje me dhunë nëpër toka dhe  dete të huaja! Ajo vazhdimisht është shkaktare e luftërave në Ballkan, qysh nga mesjeta, sidomos në kohën e re dhe më të renë. Një fjalë e urtë popullore thotë: “Mos ta qitë zoti (a. s), komshiun e azdisur, të lazdruar, gënjeshtar e të pabesë”..!

Mbase një ditë do të pushojë kjo histori zhurmuese e përvuajtur dhe e përgjakshme. Ndërsa, dialogu për hir të gjeneratave mund të përfundoi me sukses! Kjo mund të ndodhë vetëm atëherë, kur respektimi është i plotë, i barabartë pa paragjykime dhe i dyanshëm, secili në atdheun e vetë të lirë politikë, të zhvilluar dhe demokratikë!

Kjo mund të arrihet vetëm me dialog të sinqertë, të barabartë e pa paragjykime mes palëve. E fajtori duhet paguar borxhin e dëmeve të shkaktuara gjatë armiqësive. Të paktën dëmet e luftës së fundit, përgjegjësinë për t`pagjeturit, rregullimin e kufijve, heqjen dorë nga hegjemonizmi, tërheqjen pakusht nga cepi verior i rrethit të Mitrovicës. Ndalimin e ushtrimit të dhunës në K. Lindore, Bujanoc, Medvegjë, Preshevë. I dinë këtë sondazh-mesazhe, BE-Brukseli, apo shtirën ,bëhen se, si dinë?!

Atëherë cila është agjenda e mëtejme e BE-së, për lirinë dhe demokracinë e vërtet të shqiptarëve në hapësirën ballkanike!? Nuk besoj se gjeneratat mund të pajtohen me status-quonë! Në rini, si çdo idealist kam besuar në Çe Gevar, M. L. King, z. Sharl De Gol, Benbellë, z. Mendelë z. Havell, z. Demaçi. Patjetër në UÇK, heronj e dëshmorë. Besuam në të drejtën ndërkombëtare për barazi, vëllazëri, liri dhe  demokraci të popujve të çliruar nga nazizmi. Mbështetur në Traktatin e Atlantikut të vitit 1942, Vendimet e Bujanit dhjetor, 1943, janar 1944, takimet; Paris,Vjenë, Bruksel! Por deri më sot, mbetën ëndrra dhe premtime të parealizuara të kota! E kur s`respektohen marrëveshjet, traktatet, konkluzionet që burojnë nga to, dhe nga vendimet e marrëveshjeve, patjetër përsëritën konfliktet luftërat pse jo dhe historia!

*(Autori i njohur për opinion dhe masmedia kombëtare), 20. maj. 2012. Prishtinë (q)

(Autori është master i menaxhmentit)

Fatlum Gogiqi

Ekonomia e Kosovës 11 vjet pas luftës dhe 2 vjet pas pavarësisë po përjeton një periudhë të vështirë tranzicioni. Pamundësia e këndelljes dhe mos krijimi i strategjisë së mirëfilltë në hartimin e ndonjë plani të veprimit ekonomik, po stagon sot e kësaj dite. Ndërtimi i shtetit të sigurt është krijimi i institucioneve të besueshme në fuqizimin dhe zhvillimin e sektorëve ekonomik në përkrahje të zhvillimeve të hovshëm dhe të qëndrueshëm në joshjen e investitorëve të huaj që të vinë dhe të investojnë në Kosovë.

Sa po bën Qeveria e Republikës se Kosovës për ti joshur investitorët e huaj? Pengesë është fakti që ekonomia e Kosovës është e ndikuar shumë nga qeveria, duke shtuar se qeveria e ka trashëguar këtë situatë nga UNMIK-u si dhe gjithsesi koha e ish-Jugosllavisë ka ndikuar negativisht në përkrahjen e investimeve të huaja në Kosovë dhe mundësinë e përkrahjes, askush nuk e pengon qeverinë të bëjë zhvillimin bujqësor, zhvillimin e biznesit, luftimin serioz të korrupsionit dhe krimit të organizuar qoftë ai në veri të Mitrovicës apo në pjesët tjera të vendit.

Paaftësia e institucioneve të qeverisë tonë, me mos seriozitet në ngritjen e mirëqenies së qytetarëve në aspektin ekonomik sot po i kushton secilit nga ne. Mos përkrahja e sektorëve të ndryshëm si në zhvillimin e bujqësisë, zhvillimin e bizneseve, mos subvencinomin e tyre në çfarëdo forme po ndikon negativisht dhe drejtpërdrejt tek qytetari dhe mirëqenia e tyre. Shteti duhet të intervenojë në mënyrë që prodhuesit të subvencionohen e jo t’i ndalet hovi i zhvillimit ekonomik të Kosovës.

Sipas disa vlerësimeve të instituteve ekonomike që veprojnë në Kosovë, thuhet se diku rreth 60% e popullsisë se vendit është e papunë, ndërkaq, 40% në varfëri, ku numri i papunëve po rritet dita e ditës dhe po krijohen vështirësi por edhe po përkeqësohet mirëqenia e punëtorit mbi tregun e punës.

Papunësia e cila kap shkallën më të lartë në rajon, varfëria e cila është ngulitur thellë në ekonomitë familjare si një sëmundje kanceroze duke demotivuar jetën e tyre në aspektin social, shëndetësor, edukativ, shkaktare e një çrregullimi në kuptim të planifikimit dhe menaxhimit të jetesës brenda familjes.

Për shkak të krizës ekonomike, e cila e ka kapluar edhe Kosovën, shkalla e papunësisë është përditë e më e madhe. Qeveria e Kosovës nuk merr kurrfarë masash me qëllim të zvogëlimit të papunësisë që në mënyrë spontane të dërgojë të rinjtë në punësim të përkohshëm (sezonal) në shtetet e Bashkimit Evropian.

Zgjedhjet e këtyre problemeve do t’i jepnin Kosovës një impakt zhvillimi ekonomik dhe do të ndikonte ndjeshëm në uljen e papunësisë që vazhdon të rritet bashkë me varfërinë. Nëse mendojmë ta zbusim varfërinë, duhet të mendojmë në punësim.

Kriza ekonomike globale ndikoi në zhvillimin e investimeve të huaja në Kosovë, që mund të ndodhin në vitin e ardhshëm, apo viteve në vijim, ku Kosova ka ekonomi të dobët krahasuar me vendet e rajonit. Importi i mallrave është shumë i lartë krahasuar me eksportin, që llogaritet të jetë vetëm afro 10 përqind.

Ekonomia shqiptare e Kosovës është një ekonomi e vogël dhe ajo është tërësisht e varur nga zhvillimet ekonomike të vendeve të zhvilluara. Një këshille nga ekonomistet është: ‘’Të mbajmë të shtrënguar paranë kesh, mos ta shpenzojmë vend e pa vend‘’ kur 15 vende që përdorin euron, kanë deklaruar se janë në recesion (rënie të thellë ekonomike).

Lënia me një anë e ekonomisë informale nga veriu i Kosovës po dëmton buxhetin njërën anë dhe në anën tjetër po shkatërron (demolon) prodhuesin vendor, prodhuesi po dekurajohet me atë se nuk zbatohen ndonjë masë proteksioniste për të mbrojtur atë nga produktet që hynë ilegalisht në veri pa u kontrolluar, por në njërën anë me dashje apo pa dashje qeveria dhe institucionet po e stimulojnë krimin e ekonomisë në të zezë (informale), paaftësi totale në eficiencën e konsumatorit, qytetarit për të kënaqur mirëqenien e tij është shumë e vogël dhe gjithnjë e më shumë po bien shanset për të krijuar dhe ruajtur ato para nga të ardhurat që i presim (i fitojmë).

Qytetari për të blerë ndonjë gjë dhe kënaqur mirëqenien e tyre, patjetër detyrohet të futet në lojen e bankave duke marr kredi me norma shumë të larta, sepse të ardhurat mujore të tij nuk i garantojnë të krijojë kushte normale për jetë. Aftësia për të blerë me para kesh pothuajse nuk ekziston, të ardhurat që fitojnë nga puna nuk garantojnë kursim (niveli shumë i ulet i të ardhurave dhe jeta shumë e shtrenjtë). Sistemi bankar është rritur me të madhe, detyrimisht çdo i katërti qytetar thuhet se është involvuar në kredi. Aftësia për të kursyer është e pamundur nga të ardhurat që i fiton një qytetar nga puna e tij.

Zhvillimi ekonomik nënkupton një bujqësi cilësore dhe konkurruese, një ambient të pastër dhe të mbrojtur nga shteti, një biznes të zhvilluar evropian i modeluar për ambientin e ekonomisë tonë, një treg financiar i balancuar dhe kredi më të buta për kredimarrësit dhe biznesin, një shëndetësi të avancuar publike me çmime ekuivalente me atë private, një industri të vogël cilësore por konkurruese, një arsimim kualitativ dhe një zhvillim shkencor të avancuar, zhdukje të varfërisë dhe mbi të gjitha një demokraci që trason rrugën drejt arritjes së standardeve perëndimore ku besimi i marr nga populli përmes votës së lirë të mos tjetërsohet dhe të mos keqpërdoret për interesa grupore apo personale etj.

Shumë nga ne vazhdojmë të besojmë në një vizion te jetës së mirë, të sotmes ose të nesërmes, pavarësisht, secili synon në mirëqenie, punësim dhe jetës më të mirë. Sfida e qytetarëve të Republikës së Kosovës në një të ardhme të afërt është integrimi në Bashkimin Evropian, e kjo do varët nga zhvillimi i ekonomisë, se a do të na pranojë Evropa të varfër, të korruptuar (shkatërruar), të përçarë në mes vete, ajo do të jete një pikëpyetje? Se çka mendojmë ne nuk është parajsa që do të gjejmë atje, por do të jetë sfidë dhe punë e përditshme që do të na garantojë suksesin në fusha të ndryshme të jetës si dhe zhvillim të qëndrueshëm ekonomik e stabilitet politik.

Ne mund ti tregojmë Bashkimit Evropian se edhe ne dimë ta dallojmë dhe ta ndajmë të mirën nga e keqja.

Nga: RESHAT BADALLAJ

* Kryhajnat e Republikes së Kosovës janë tradhtar,sepse i ranë sakicë prapa kurrizit popullit
* Kryehajnat e sojit te sheikeve,nga xhepi i tyre nuk ndihmuan asnje skamnor,asnje sofer te thatë e as nje te semure per te derguar jashte vendit
* Cili është dallimi i kryhajduteve te Republikes se Kosoves dhe Pablo Eskobarit,kryebanditit boteror…? Pablo, kishte zemer per skamnoret,nderkaq, Eskobaret tane-vetem per xhepin e tyre

Isha ne siklet se cilit t’i drejtohem me emer e mbiemer. Ne PDK,ka hajna me bollek, në LDK, ka hajna jo me famë Ballkanike,por me famë boterore,qe per një gram nuk peshojne me pak se Pablo Eskobari i Kolumbisë. Fjala eshtë per komunistin e deridjeshem serbianë, Isa Mustafen dhe kirurgun Bujar Bukoshi, qe flitet e shkruhet qe keta bandithajna,akoma nuk jane marrur vesh per punen e pazarit… Ne AAK, hajna qe ndertuan shtepi pa pike djerse,qe ka vetem ne rruget e Dubait. Fluturonin me avion si te ishin te babes e nenes se tyre. Hajna taravoll. Dikur te Pacolli,neqoftese nuk gabohem, njefarë Leme Xhema, nje “Bukuroshe”, qe te hallakateke kur e shikoje me ate shallin simpatik. Erdhi ne Gjermani per te blere shtepi,ne Frankfurt. Sa per sy e faqe, e plasen ne vllad,ku kishte telefon e TV me filma porno qe te mos i mungon as lezeti. Qeveria, fund e krye me hajna. Te shehrit(qytetit-sepse keshtu zihen matrapazet) e malok u gdhine milioner. Shih per kete ,zevendesministri, ASTRIT HARAQIA,ngiste makinen e vjedhur,qe INTERPOLI kerkonte ne Evrope, e ajo ishte ne doren e rokerit veshshpuar. Edhe kryetaret e shtetit te Kosoves ishin hajna. Shtepi shumekateshe. Ku i morren leket qe u ndertuan rrokaqiejt e tyre? Ka te mjere dhe qyqar se thone:”Bakshish nga populli”. JO! Se edhe kjo eshte e rregulluar me ligj,se deri sa lejohet “bakshishi”…

Kohe me parë, i shkrova nje leter, Kryeministrit te Republikes se Kosoves, z. Hashim Thaçi, … se keni larguar bashkeluftetaret e i keni afruar hajnat.  Ne cdo shtet te botes ka hajna shtetror. Por,eshte nje dallim teper i madh me hajnat e shtetit tim. Ne Evrope, i mbyllin ne hapsane ose dorehiqen. Nderkaq, ne shtetin tim, qe quhet KOSOVË, kryehajnat jane te lidhur me bastionin me hajdut e kriminal,qe na lanë hije te zezë ne boten demokratike-GJYKATAT. Kety lulezon krimi,ketu i ka rrenjet krimi. Dhe nuk kane nje pikë morali,hajnat ne shtetin tim. Nuk e leshojne fotelen. Me me kenaqesi te japin gruan se fotelen… Dhe a ka kush thote: JO!

Ne shtetet tjera, hajnia eshte veper e shemtuar dhe e denuar me ligj. Por edhe me keq. Vjedhja eshte veper e turpeshme, qe ka te beje me karakterin njerzor. Kam lexuar se nje kontrabandit me famë botrore, nje kolumbian me emrin Pablo Eskobar. Pablo, shkruanin se edhe ka vjedhur. Por cuditerisht, Poblo Eskobari, kishte lene edhe vepre shume te mira: Fshatra te tilla qe ishin ne fukaralluke te skajshem, i kishte mbajtur me buke e barera. Kur e vrau shteti, shume fshatra rane per toke duke vajtuar si hero,derdhin lote krokodili…

Nderkaq te ne deri tani ka shume Pablo Eskobara qe jane te lidhur kryekeput me shtetin e Gjyqin. Keta kryehajna e Zoti nanen ja shk….,edhe femijte e DESHMOREVE TE KOMBIT i lane te dalin ne rruge dhe te shtrine doren e lypsit per buken e gojes. Rasti konkret i gruas dhe femijeve te “KOMANDANT TELIT”. Vetem shpirti i tyre e di se si e morren nje hap te tillë…

Ne shtetin tim qe quhet REPUBLIKA E KOSOVËS DHE NE “NAHINË” TIME, fukarenjte e deridjeshem, qe i njoh personalisht,nuk kishin breke per te veshur kur shkonin ne Bistricë, ne gurrë e ne Dri, per te bere not. I merrnin te vellezerve te tyre, qe nuk i binin tamam ne trup, i rreshqitnin e binin deri ne fund te kembeve, nuk kishin para per bilete autobuzi dhe zbrisnin nga fshatrat malore kembe per ne “sheher” se nuk i thonin qytet. Buken e merrnin me veti ne strajcë bezi ne krah,sepse ne gjelltore ishte “MOLLË E NDALUAR”, tamam si ne kohen e Millosh Gjergj Nikolles- Migjenit.

Kryehajnat e shtetit tim qe quhet REPUBLIKA E KOSOVES, nuk kane taban kombetar dhe as konak te ndershem. Ju ka vure nje DAMKË E ZEZË, ne shpinë qe as deti nuk do t´ia lane kurre sa te jete jeta dhe toka. Deri dje nuk kane ditur t´i ngasin kijet (qetë), ndersa tani me vetura luxsoze dhe me gjyzlleke pis si te AL PACINOS, shesin mend si bibani ne plehera. Dhe fare nuk mendojne se populli po bane me gisht: Ja hajni,ja kurvari,ja fukaraja i djeshem qe ecte me dujqi ne krahe,ja kopili,ja kopuki…

Keta hajdut, nuk kane imagjinate te zhvilluar. Perndryshe do t´i keshilloja te lexojne: Mitrush Kutelin, Ali Asllanin, Dritero Agollin… Ose: edhe me mire e me lehte te futen ne youtube dhe te degjojne artistin e madh, RESHAT ARBANEN. Prap kot! Ky soj nuk ka fare dert per marre.

Shkurt e shqip, te gjithe ne jemi deshmitare te kohes, se para luftes se lavdishme te USHTRISË ÇLIRIMTARE TE KOSOVËS, shumë sosh, ne pragun e shtepise se tyre kishin; nje lopë,ose nje dhi,ose nje gomer,evuntialisht nje kal, si pasuri me te madhe, edhe me keq nuk kishin fare dhe shkonin e merrnin ne komshi argat. Pas luftes. Eh, pas luftes! U gedhine milionerë. Si? Ku i morren leket? I VODHEN E HARAM ? Ne i njohim mire keta leckaman. U pasuruan si ne Amerikë. Hotele si ne SAN DIEGO, shtepi si te sheikut Abdullah bin Hashim bin Ibrahim bin Topuz bin Haradin bin Sali…

Ne shtatorin qe iku, isha te vajza ime Arbnora, ne Nju Jork dhe miku im Hamit Krasniqi,me shetiste gjithka. Shikonim hotele perrallore. Dhe, njehere i thash se ne Republiken e Kosoves,kryehajnat i kane edhe me te mira. Hamit miku mbeti i mahnitur. Po,nuk me besove i thash te futet ne google dhe te kerkoje keta hotele dhe te bindet. Ishte nje e mire se nuk kundershtohej muhabeti,sepse edhe Hamit miku dhe une, i njihnim fukarenjte e deridjeshem qe ecnin me pantullona me dylbi te prapanica…

Keta kryehajna jane TRADHTARË. E vodhen popullin skamnor pa gjynaf,keta HAJNA KOPIL, I RANË SAKICË PRAPA KURRIZIT SHETIT TIM- KOSOVES. KETA KRYEHAJDUT, HAJNISHT VODHEN BUKEN E SOFRAVE FEMIJEVE TANË, VODHEN LIBRAT,LAPSAT,BARNAT DHE DJERSEN E POPULLIT…

Kam nje porosi per keta kryehajna: Pasuria e Juaj e fituar pa djersen e ballit do te kethehet prap ne zero. Do te mbeteni prap me nje gomer ose me nje dhi. Mbajeni mend, ZOTIN DORËZAN!

Lidhur me kete po e tregoj nje “Vaki”: Kalon prane pazarit te bagetive nje kalimtar dhe pa zbritur nga vetura,ul xhamin me nje te shtypur pulle dhe pyet:Sa eshte ai ka (pasterm-posek),per te there per dimer. Vjene kalimtari i dyte, kembe,me dujqi ne krah dhe futet brenda ne pazar,neper balte. Hape gojen demit,lopes, per te pare se a eshte i vjeter, prek gjitheka… Dhe per cudi i vezhgojn dy persona. Njeri prej tyre thote: Ai qe nuk zbriti fare nga vetura dhe pyeti nga brenda me nje te shtypur suste hapi dritaren ESHTË PASUNIK I ARDHUR E HARAM, NDERKAQ, AI TJETRI QE U FUTE NEPER BALTE DHE SHIKONTE GJANE (KAFSHET) PER SE AFERMI, ESHTE PASANIKE ME TEMEL DHE HALLALL ME DJERSEN E BALLIT…

Dhe krejt ne fund, qellimi i letres,drejtuar juve kryehajna te popullit tim, eshte qe t´iu pyes: Ju qe vodhet hajnisht popullin tim,te pakten te di, se a i ndihmuat skamnoret te prekur ne palce me nje these miell, me barna, ose nje sofer te thate…? Sepse per cdo dite shohim skena trishtuese dhe invalid ne karroce. Cilin femije te semure e derguat per sherim jashte vendit…? BOLL ME ME VJEDHJE !

]]> http://prishtinapress.info/leter-e-hapur-kryehajnave-te-republikes-se-kosoves/feed/ 0 http://prishtinapress.info/nekrolog-per-vdekjen-e-poetit-te-madh-adem-berisha/ http://prishtinapress.info/nekrolog-per-vdekjen-e-poetit-te-madh-adem-berisha/#comments Fri, 18 May 2012 22:21:10 +0000 Prishtina Press http://prishtinapress.info/?p=14963 Shkruan: Shaban Cakolli

ADEM BERISHA (1948-2012)

NEKROLOG PËR VDEKJEN E NJË POETI TË MADH

LOTËT E NJË NDARJEJE!

Kurrë nuk do të guxoja të mendoja se diçka e tillë do të ndodhë këto ditë!Eh,po ndodhë edhe kjo,pikrisht kur nuk mendon të ndodhin të papriturat.Mbi kokën time  ranë vetëtima.Po flitet për vdekjen tënde i madhi baca  Adem Berisha!Joooooo,jooo ,nuk është e vërtetë thash,fatkeqësisht për fjalë nuk kishte vend,vdekja e kishte bërë të vetën!Mbeta disa çaste në komë,përpëlitesha në mes realitetit dhe ëndërres,luftoja me shpirtin tim,nuk mundesha të pajtohesha me vdekjen tënde,por para syve filluan të më bien perde mjegullash,ngushëllimet vazhdonin e vazhdonin.Pajtohu më tha një zë,fatkeqësisht baca  Adem vdiq,vdekjes nuk i dihej nga se njeriu udhëton gjëthnjë me vdekjen,por nuk e di kur vdekja e nxë dhe është mirë që nuk e din.

Facebookut ja kam frikën,shpesh e pyeti vetën të hy apo mos të hy?!Saherë hy aty  klikoj me droje,ndjejë diçka rrënëqethëse.Aty gjëthnjë kam marrur kumte që më dridhnin tokën nën këmbë!Aty mora kumtin për vdekjen e të madhit,vëllaut,shkrimtarit,poetit e kritikut letrarë Ibrahim Ibishit,Ferit Ramadanit,e tash të bacës Adem Berisha.Ah,sa kumt i vështirë,sa kisha nevojë për ndihmë shpirtërore,lotët nuk mund të i ndalja,e di se nuk ishte mirë të të rëndoja me lot këto çaste,por nuk përmbahesha dot,shkonin vetvetiu,e zemra më thoshte:Qaj sa të mundesh,se më mirë është të dalin lotët,sesa të struken në thellësinë e zemrës,shpirtit.Më fal baca  Adem,nuk do të jepnim për asnjë çmim,por njeriun nuk po e pyetka vdekja,njeriu nuk po mundka të jetë përcaktuesi i fatit jetësor,njeriu  qenka i pafuqishëm ndaj fenomenit të vdekjes.

Baca  Adem,unë miku i juaj nuk po mund të pajtohem me shkuarjen tënde,edhe pse ti vdiqe  hijeshëm në ballë të votrës stërgjyshërore,të përcollën vëllezër,miq e veprimtarë,edhe pse vdekja është tinzare,të rrëmbeu pabesisht kur na u deshte më së shumti.Nuk po mundem të pajtohem,nga se nuk munda të i bashkangjitem turmës e cila vinte nga katër anët për të dhënë lamtumirën e fundit dhe kjo nuk më liron kujtesën e pikëllimit.Ti do të pushosh përjetësisht me të tjerët që shkuan,ju bashkangjite  Diellzës që aq shumë e deshte dhe sikur rënja e juaj pati të njejtin fat,do të  pushosh edhe me ne që herët apo vonë do të jemi aty,vetëm një gjë po të kam lakmi:Vdiqe njëherë si vdesin burrat,për të mos vdekur kurrë,kurse ne mërgimtarët që nuk mund të ishim pranë për të thënë lamtumirën e fundit,kishim vdekur ditën që erdhëm në mërgim dhe do të vdesim sërish,kur do të na bartin mijëra kilometra,për të na varrosur ndër varret e të parëve.Ti i madhi baca  Adem,ti ishe njeri i dashur,zemërmadh,veprimtarë i shquar kombëtarë,poet dhe e kuptoj se  Gjurgjevikut do i kenë rënë hije vransirave që kanë sjellur lotët e shumë të dashurve  tu ashtu sikur riga shiu.Po edhe ne në mërgim nuk mund të mos derdhim gurra lotësh,të qofshin të lehtë i nderuari bac.Tani na kanë mbetur librat tuaja,shihemi pa folur,por kurrën e kurrës nuk do të heqim nga kujtesa,do të shpërndajmë veprat tuaja nëpër breza.Një gjë më rëndon,nuk do të shihemi e dëgjohemi më,nuk do të na pritë në përqafim kur të kthehemi  nga mërgimi,po padyshim kur të vizitojmë varrezën tuaj do të jetë e tëra e mbuluar me bari.Do të thurim këngë të dhimbshme e vargje mallëngjyese,ti poet e shkrimtar i kombit që kurrë nuk ndalove,vazhdove rrugën e besimit në komb,miq dhe art dhe gjëthnjë besove në ate që shkrove.Ti baca  Adem nuk pranove kurrë rënjen,nuk e braktise muzën e frymëzimit,sepse krijuesi njihet mu aty,kur e braktisë muza e frymëzimit shihet rënja e tijë.Andaj ti ishe qëndresë dhe të deshtëm e të duam të gjithë.

SHËNIME BIOGRAFIKE

Adem Berisha u lind më 03.05.1948,në fshatin  Gjurgjevik i Madh të  komunës së Klinës.Rrjedh nga një familje e varfër por e pastër nga ideali dhe përcaktimi kombëtarë.Shquhej ndër nxënësit më të mirë pranë shkollës fillore “Zejnel Hajdini” në Ujmir.Në shkollë ishte i dallur si aktiv i grupit letrar,dramatik dhe muzikor të shkollës.Shkollën për mësues e kreu në”Hasan Prishtina” në Mitrovicë.Ka punuar mësues në fshatrat malore:Gorozhup.Shkozë,Gurbardh të Malishevës.Nga viti 1973 ka punuar si punëtor i administratës komunale në Rahovec.Ka botuar:
“KRENARIA DHE PIKËLLIMI”
“LULJA LA LULISHTEN”
“PËRBALLJE”

Baca Adem ishte veprimtarë i shquar kombëtarë,poet,njeri i rrethuar me shumë miq.Dje më 14.05.2012,na tronditi kumti për vdekjen e tijë.Adem Berisha është poeti që nuk vdes,do të kujtohet nëpër breza për jetë të jetëve.Ai kishte një dhimbje të madhe e cila e pllakoste,humbja e mbesës Diellza,e cila në moshën e njomë u shua nga një fatkeqësi komunikacioni.Libri”LULJA LA LULISHTEN” iu kishte kushtuar pikërisht asaj me poezitë e baces  Adem dhe të disa miqëve që ndanin dhimbjen me te.Baca  më pati dërguar burrërisht që të tre librat e tijë.Sikur kishte ndjenja se po ndahet nga ne,në librin e tijë “Përballja”,të cilin e mora pak para vdekjes së tijë më shkruante:Shaban,kujtoje bacen Adem,kur ai të mos jetë më!Baca nuk ishte i moshuar shumë,kishte vetëm 64 vjet,ngapak lëngonte nga sëmundja,natyrisht e kam pasur në kujtesë,e kam dashur dhe do të e kujtoj gjëthnjë,por kurrë nuk më ka shkuar mendja se këto ditë do të ndahet nga ne!Javë më parë baca Adem botoj përmbledhjen e tijë poetike të tretën dhe të fundit”PËRBALLJE”:Ajo çka më mundon është:Vallë mos baca kishte parandjenja se këto dita do të përballej me vdekjen?Sipas shkreses në kopertinën e librit që më dërgoj,disa bisedave kohën e fundit në facebook,unë jam i bindur se baca po parandjente këtë përballje me vdekjen!Në këtë përmbledhje baca hodhi edhe poezi përkushtuese ndaj miqëve si:Këze(Kozeta)Zylo,Alma Papamihalit,Tonin Nikollit,shumë miqëve ndër të cilët edhe mua më kishte kushtuar një poezi!Po ne o baca  Adem,ku të marrim forcën,ku të ndalim lotin,e të përkushtohemi?Dy përmbledhjet e para të bacës Adem”KRENARIA DHE PIKËLLIMI”,si dhe”LULJA LA LULISHTËN”,i kam botuar komplet në gazeta,revista,faqe interneti,forume e gjetiu,sot po e botoj poezinë që më kushtove mua,po e laj me lot,po të premtoj bacë se edhe përmbledhjen e fundit do të ta botoj tërësisht,do e shpërndajë te brezat e ri dhe prore do të mbetesh në kujtesën tonë i pavdekshëm.

KURBETI PËRVËLON
(Adem Berisha)

Për mikun  që shumë e dua
e gjatë jeton në mërgim,
lotët më rrjedhin si krua
ta kem këtu,në atdheun tim.

Ta shoh në vatrën e tij,
në të dashurën Dardanë,
ku ndjenë gëzim e krenari
ku shpirti i pushon,

Ku ka shumë miq e shokë,
shumë motra e vëllazëri
që kishin rënë për këtë tokë
e për të shtrenjtën liri.

Ku bukës i thonë bukë
e ujit shqip i thonë ujë,
të mos e përvëlojë malli
atje laaarg,në dhe të huaj.

Mua më mungon shumë,
e doja dhe e dua si vëlla,
është pjesë e qenies sime
krahun thyar ma ka.

Si dy vëllezër të dashur
bashkë qanim hallet,tona
fatin të njejtë e kem´pasur
nuk flinim deri në orët e vona.

Me  Shaban Cakollin
bashkë dua të pimë kafe,
për shumë e shumë gjëra
nuk do ngopemi  llafe.

Pa e hequr me te mallin
nuk dua të shkoj në amshim
përderisa të mos marr me vete
më të mirin e të ëmblin kujtim.

Eh,po unë nuk erdha kësaj radhe baca i dashur Adem,nuk erdha,jo që nuk desha,por nuk munda,kështu është kurbeti.Mendoja të vijë një muaj më pas,por nuk më prite bac,andaj më fal,më fal,më fal,më e bënë hallall baca  Adem.E tani unë nuk mund të shkruaj,kam një lëmsh dhembjesh në shpirt për ty i dashur,mundem të të qajë deri sa ka burim loti në sy,nuk po të lotoj vetëm unë,po të lotojnë miq,poet e veprimtarë nga mërgimi.Ah,sa do të isha i  lumtur,sikur të më qanin edhe mua si ty!Lamtumirë i madhi baca  Adem,e lehtë të qoftë,i paharruar do të mbetesh nëpër breza.

Tahir Sinani

Krejt Shqipëri

(Tahir Sinani, tropojan, dëshmor i luftërave
në Kosovë, Maqedoni dhe Preshevë)

Shumë pak fjalë i foli nënës,
më shumë lot Sinani derdhi
Mbahu, nënë, si thotë zakoni!
Lum për ne koha na erdhi.

O moj nënë, unë jam betuar!
Se do të vdes për tokë e lumë…
Këtu është Tropojë,
po Shqipëri ka më shumë.

Ajo fushë veshur me flakë,
është Kosovë, është Shqipëri.
Me pak shkollë, zemra ime!
E di mirë edhe ti.

Kthyer nga dielli i agimit,
niset trimi i tërë në gaz,
numëron shekujt e robërisë
dhe një këngë i shkonte pas.

Njëqind vjet këtë ditë e pritëm,
sikur lulja që pret dritën.
Ndale shkja hapin pak!
S’e harrojmë kurrë ne traditën.

Minister Hoxhaj initially thanked the UN Secretary for the support given to the process and positive reforms in the Republic of Kosovo.

Minister Hoxhaj informed him of the recent political, economical and social development in the Republic of Kosovo and of the efforts by the Government of Kosovo in strengthening the internal statehood of Kosovo and its international subjectivity.

Speaking of the state of security in three northern Kosovo Municipalities, minister Hoxhaj requested from the UN Secretary General, Ban Ki Moon that pressure may be exerted on Serbia in giving up the support for the illegal structures, police and paramilitary forces in Kosovo’s north.

“The situation in this part of Kosovo is tense; barricades are still keeping roads blocked. The internal stability and the security architecture in the Balkans depend on the situation in the north”, stressed Minister Hoxhaj.

At this meeting, Minister Hoxhaj reiterated that the Government of Kosovo demands that violence in the north come to an end, that there would be rule of law and dismantling of police, security and paramilitary structures that are acting in violation of all international documents.

Minister Hoxhaj also briefed Secretary Ban Ki Moon on the technical dialogue between the Republic of Kosovo and the Republic of Serbia.

On this point, Minister Hoxhaj stressed that the credibility of this entire process has been brought into question, as Serbia is not implementing the technical agreements reached in Brussels.

On the other hand, the United Nations Secretary General, Ban Ki Moon thanked minister Hoxhaj for the visit and expressed his appreciation for the progress reached in Kosovo as a factor of regional peace, stability and security.

Source: Kosovo’s Foreign Ministry

Pas takimit, ministri Hoxhaj ka thënë se Erler është një mik dhe mbështetës shumë i madh i Ballkanit dhe i Kosovës, i cili në vazhdimësi e ka mbështetur paqen, stabilitetin dhe sigurinë në rajon dhe në Kosovë.

Ministri Hoxhaj ka bërë të ditur se e ka informuar z. Erler për zhvillimet në Kosovë, duke filluar që nga puna që po bëhet për përmbylljen e pavarësisë së mbikëqyrur, konsolidimin e shtetësisë, situatën në veri të vendit, për dialogun teknik ndërmjet Kosovës dhe Serbisë si dhe për agjendën evropiane.

“E falënderova për mbështetjen e fuqishme që Gjermania i ka dhënë Kosovës para pavarësisë dhe pas pavarësisë, pra për një mbështetje të madhe që ka ndodhur me dekada të tëra dhe i kërkova mbështetje sidomos për procesin e liberalizmit të vizave dhe në rrugën e mëtejshme integruese të Kosovës”, deklaroi Ministri Hoxhaj.

Në anën tjetër, nënkryetar i Grupit Parlamentar të SPD-së në Bundestagun gjerman, Gernot Erler, tha se Gjermania do të mbështesë Kosovën jo vetëm në procesin e liberalizimit të vizave por edhe në shumë aspekte të tjera.

Erler ka thënë se Gjermania është shumë e përkushtuar për të përkrahur Republikën e Kosovës duke theksuar se Gjermania është një partner i madh i Kosovës.

Ai deklaroi po ashtu se e ka kuptuar shumë mirë se çfarë roli luan procesi i liberalizmit të vizave për qytetarët e Kosovës dhe atmosferën këtu.

“Ne e kuptojmë plotësisht frustrimin që në Kosovë ende nuk ka ardhur udhërrëfyesi. Ky proces është vonuar, është koha e fundit që të kemi hapa konkret dhe ne besojmë që brenda një kohe të shkurtër do të ndodhë ky proces”, tha Erler.

Burimi: Ministria e Jashtme, Kosovë

Dekretimi u bë duke u bazuar në nenin 84, pikat 10 dhe 25 të Kushtetutës së Republikës së Kosovës, në nenin 7, pikat 1, 2 dhe 6 të Ligjit nr.03/L-044 për Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe Shërbimin Diplomatik të Republikës së Kosovës, i ndryshuar me nenin 2 të Ligjit nr. 03/L-207 për Ndryshimin dhe Plotësimin e Ligjit për Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe Shërbimin Diplomatik të Republikës së Kosovës dhe me qëllim të forcimit të marrëdhënieve diplomatike me Mbretërinë e Arabisë Saudite.

Burimi: Ministria e Jashtme, Kosovë

LIDHJA E SHKRIMTARËVE ARTISTËVE DHE KRIJUESVE SHQIPTARË NE GJERMANI
(LSHAKSH- në Gjermani)
ALBANISCHER BUND DER SCHRIFTSTELLER KÜNSTLER&KULTURSCHAFFENDEN

IN DEUTSCHLEND e.V.
(ABSKK-in Deutschland).

FTESË

Përzemërsisht ju ftojmë të merrni pjesë në: Manifestimin tradicional “AZEM SHKRELI” kushtuar figurës madhore të kulturës shqiptare- Azem Shkrelit

Rrjedha e programit:

Pjesa e parë:

Se bashku me Azem Shkrelin
1. Referim kushtuar jetës e krijimtarisë shumëdimensionale të Azem Shkrelit
2. Dokumentari “Se bashku me Azemin”- Video- incizim nga promovimi i veprave të Azem Shkrelit, ne nëntor të vitit 1996 në Dortmund.

Pjesa e dytë:

Ora letrare”Azem Shkreli”.

-Recitime të autorëve të LSHAKSH-së , kushtuar krijuesit të madh Azem Shkrelit.
-Shpallja e rezultatit të” KONKURSI LETRAR PËR MËRGATË, AZEM SHKRELI” 2012. të LSHAKSH në Gjermani për veprën më të mirë të vitit 2011. dhe ndarja e shpërblimeve.
-Ndarja e disa mirënjohjeve për merita dhe aktivitete të rëndësishme kombëtare.

Ndërsa këto pika të programit do ti begatojnë me këngët e tyre të zgjedhura:

Rapsodi i ynë i mirënjohur Agim G a s h i
dhe këngëtari ynë tanimë i njohur Driton S. Gashi.

Manifestimi mbahet më 03 qershor 2012, në “Haus Ennepetal” Gasstraße -10
58256 – E n n e p e t a l.

Manifestimi fillon në orën 14.00

Nga Komisioni organizativ i Manifestimit Azem Shkreli.

Telefoni:Pal Sokoli: 0049(0)1774157694
Martin Çuni: 0049(0)15118472237