Poezi nga Alili Dase
Alili Dase

Alili Dase
Çiltërsia e dashurisë
Heshtja mbizotëronte!… syshigjetat xixëlluan
mijëra fjalë rreshtën në dashuri kulluar…
rendën dhe endën fjalë të ëmbla- parimësi,
ndaloj dallgëpritjen kujtimet dhe nostalgjin,
në shpirtin e mekur në të tijën pafundësi…
kërkoj algëkuqen ta shojojm bashk të dy
Në shtigjet e jetës do të rresht pa ndal
në sjak -cep të botës të kërkoj dorën e saj,
të rend dashurin në gërshet mëndafshi
të loz tinguj manar blegëruar me ndjenjë afshi.
lumrurin e dashurisë askush nuk e shijon
nëse ndjenjën e Zemrës në çiltërsi nuk e kullon.
Struge. 06-08-2012
Më përqon vibrime tek aroma jote!
E ëndërroj atë çast të shumëpritur,
Në folen e zemrës sate per tu zhytur.
më vibron thell në kalan e lën pezull…
do të quaj ty flokë artë, hena pesëmbedhjete
prej dallgës se liqenit ,do të shpie në bregdet.
Do të marr si zanë mali nëper pyje kalërime!
të thur gërshetin e zanafillës – jetës te bukur
që dikur ka qën një flutur krahë këputur.
frymëmarrjen e shpirtit tënd, të ruaj në kujtime
ne kraheror kur ty te mbaja moj sorkodhja ime…
Struge. 06-07-2012
të pikoj nga syt e tua…
të bëhem lot i syve të tu,
të bëhesh lot dhe ti për mua
të frymëzoj në shpirtin tënd,
kur të thithësh aromen time,
në zemër të ngjallje ato kujtime
të rrezatoj rrezet mbi nurin tend
të shëndris dhe të ndriçoj,
ngrohtësin të të dhuroj
e ndjej dhe ti e ndjen kët mall
dhe gjithmon e ëndërron…
castin e shumpritur ushqyer me shpres
si lulja qe ujitet me ves cdo mengjes
shpalosen ditët një nga një
lexoj ditarin e plurosur…
shpalos kujtimet dhe nostalgjin,
mallin e pashuar për dashurin.
Strugë 22-07-2012
Në çelësin e zemrës aty diku I fshehur,
Në fantazmë nate duke u përpjekur
çelësin e imagjnatës të kohës së shkuar,
Petkun e trishtimit për të e larguar
Burbellimën e trisht për të mos e dëgjuar
Një simbiozë përthisëse valët lëshuan!..
algën e mbledhur në simfoni kënduan,
virgjërin e tingujve të dashuris dhuruan.
Struge 11-07-2012
Do të fshij imazhin tënd
Do të fshij imazhin tënd!
Me keto duar të njoma…
Të mos kujtoj as për nje çast,
Për ty kur loti më pikoj
Aty pran do të shoh vetëveten
Në gërshetin e gjat të jetes…
Do të thur në lule si bletë
Nektarin e të bukres jetë
Hijeshin nuk do të fsheh
Nurin që shëndrit erresinë
Zemrën e thyer do të mekoj,
Me të bukren,, dashurinë,,
Kur një dit ti do’t kujtosh…
Ditet e gjata …vitet do’t numërosh
Nuk do të shëndris as nuri ,as bukuria,
Se per ty u shua dashuria…
|
|
Tweet |



ënaqësia e kësaj bote
Ahh … kënaqësia e kësaj bote…
Më përqon vibrime tek aroma jote!
E ëndërroj atë çast të shumëpritur,
Në folen e zemrës sate per tu zhytur.
Për pranin tënde më dridhëron shpirti
më vibron thell në kalan e lën pezull…
do të quaj ty flokë artë, hena pesëmbedhjete
prej dallgës se liqenit ,do të shpie në bregdet.
Të fal ty mikja ime, një thesar me kujtime…
Do të marr si zanë mali nëper pyje kalërime!
të thur gërshetin e zanafillës – jetës te bukur
që dikur ka qën një flutur krahë këputur.
frymëmarrjen e shpirtit tënd, të ruaj në kujtime
ne kraheror kur ty te mbaja moj sorkodhja ime…
Gjithe ky cikel poezish eshte nje cikel mjaft i bukur ku poetja ka derdhur si rrjedha e Drinit kur del nga liqeni i Pogradecit,pse jo i Struges se vogel e te bukur si xhevahir, nje kolorit te pasur figurash stilistike te cilat jane ornamentet e poezive te saj.Une citova kete poezi,sepse me pelqen shume.Ne keto poezi te shkruara me shume art cdokush nga ne lexuesit gjen vetveten.Komplimente Zonjes Dase.Ju lumte pena!